"serasker" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. ser “baş” ve Ar. ‘asker ile ser-‘asker) târih. 1. Osmanlı ordusuna kumanda eden vezir, ordu kumandanı, serdâr-ı ekrem: Serasker paşa, İstanbul tarafından hazîne ve asker ile gelip ordu-yı hümâyûna dâhil oldu (Kâtip Çelebi’den Seç.). Sevdâ seraskeri gam mirlivâsı / Fermân olur yüz bin Süleymanlar’a (Erzurumlu Emrah). 2. Yeniçeri ocağı kaldırıldıktan sonra kurulan Asâkir-i Mansûre-i Muhammediyye ordusu kumandanı [II. Meşrûtiyet’ten sonra Harbiye nâzırı denmiştir], o devrin Millî Savunma Bakanı. ѻ Serasker kapısı: târih. (II. Meşrûtiyet’e kadar) Harbiye Nazırlığı Dâiresi, Milli Savunma Bakanlığı, Bâb-ı Seraskerî [Bu makāmın bulunduğu binâ günümüzde İstanbul Üniversitesi merkez binâsı olarak kullanılmaktadır]: Tulumbacılık merâkına tutulan Defterhâne, Bâbıâlî rüsûmâtı, Serasker kapısı, Mâliye, Bâb-ı Meşîhat kâtipleri de vardı (Musâhipzâde Celâl). Birkaç kişi arasında Serasker kapısı’nın koğuşlarından birine tıkıldı (Yâkup K. Karaosmanoğlu).