"tayin" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. ‘ayn “göz, pınar; açık, vâzıh”tan ta‘yіn) 1. Belli etme, ayırarak belirleme, belirli duruma getirme: “Mesâfe tâyini.” “Cinsiyet tâyini.” Bir şey yazmak, o tahassürâtın içinden bir şey çıkarmak istiyorum, ama bir kere ne yazmak istediğimi tâyin edebilsem (Hâlit Z. Uşaklıgil). Ele alınacak vesîkaların çoğunda târih yoktur. Fakat anlatılan hâdiselerle hiç olmazsa bir kısmının yazıldığı yılı tâyin etmek mümkün oluyor (Kaya Bilgegil). 2. Bir göreve yerleştirme, atama: Hâsılı cevher-i zâtında var ol isti’dâd / K’ola bî-şâibe bir emr-i celîle ta’yin (Nâilî). Bunların en büyüğüne elli çift öküz koşuldu; yolda idâresine dört yüz adam tâyin olundu (Nâmık Kemal). Tâyin ve azil târihlerini de tespit etmiştir (Orhan Ş. Gökyay). Bekçi tâyin etmek de gediğin, ocağın hakkı idi (Sâmiha Ayverdi). 3. Askere verilen erzak ve yiyecek, tayın: Hey Havâyî çünki serhadd-i kanâat bekleriz / Şimdi devlet cânibinden biz de ta’yin isteriz (Sürûrî’den). ѻ Tâyin etmek: 1. Belirlemek. 2. Bir göreve yerleştirmek, atamak, nasbetmek. Tâyin sıfatı: dilb. Belirtme sıfatı. Tâyini çıkmak: Bir yere tâyinine âit karar tasdik edilmiş olmak: “Ankara’ya tâyini çıktı.”