"telif" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Ar. elf “alışmak, tanışmak”tan te’lіf) 1. Uzlaştırma, uyuşmalarını sağlama: Arzu ederim ki mümkün olsa / Sulha benzer bir akd-i mukāveleyle / Aranız te’lif kılınsa (Ahmed Vefik Paşa). Mâcerâ ashâbının beyinlerini telif için nutuk îrâdı ile meşgul... (Hüseyin R. Gürpınar’dan). 2. Eser yazma, toplayıp kaleme alma: Kütüb-i mu’tebereden cem’ ile kitaplara ve kitaplar bablara ve bablar fasıllara taksim olunmak üzere bu Mecelle’nin te’lifine ibtidar olunmuştur (Cevdet Paşa). Müellifin bahisleri biribirine ısındırmak sûretiyle kitabına dercetmesi ve eserinde birçok mâlûmat vermesi kitap yazmaya “te’lif” denilmesine sebep olsa gerektir (Tâhirü’l-Mevlevî). 3. i. ve sıf. Yazılmış eser: Muhayyilemin kadim âşinâsı bir telif... (Yahyâ Kemal). Bu telif sebebiyle 1058 sonlarında ikinci halîfe olmuş idi (Orhan Ş. Gökyay). Birinci bölümde telif eserlerinden, ikinci bölümde Latince’den yaptığı tercümelerinden parçalar verilmiştir (Orhan Ş. Gökyay).