"ferman" kelimesinin Arapça'e çevirisi

(Fars. fermān) [Arapça’ya girmiş olan kelime Türkçe’den Çek diline ve Almanca’ya da geçmiştir] 1. Emir, buyruk: Bu tecâhüllere hep şimdi nedir bâis olan / Bir gün evvel garazın katlim ise kıl ferman (Esrar Dede). Gök Tanrı’nın fermânı önünde biz ne deriz (Fâruk N. Çamlıbel). Var git / Böyle ferman etti Câhit / Al getir ilk sevgiliyi Beşiktaş’tan (Câhit S. Tarancı). 2. Yazılı pâdişah emri, berat, yarlık, buyrultu: Pâdişâhın emrine karşı boynumuz kıldan incedir. Ne yolda ferman sâdır olursa ona boyun eğeceğiz (Mec. Um. Bel.). Bu fermân-ı hümâyunu şimdi al, koş Niş’e götür (Ömer Seyfeddin). Ama bu körpecik kızın gönüldaşlığı şahların fermânından, yasadan, töreden daha ileri (Sâmiha Ayverdi). ѻ Ferman buyurmak (eylemek): Emretmek: Yeniçeri ağasıyle sekban paşanın îdamlarını ferman eyledi (Nâmık Kemal). Ferman buyurursanız herkesin odası aransın (Ahmed Midhat Efendi). Ferman dinlememek: Emir, buyruk tanımamak. Ferman pâdişâhındır: 1. Eskiden pâdişâhın emri karşısında, “Söz sâhibi pâdişahtır, onun dediği olur, emri başım üstüne” anlamında kabul ve tasdik sözü olarak kullanılırdı. 2. mec. Bugün de, “Söz sâhibi sensin, emredersin, baş üstüne” anlamında alaylı tasdik sözü olarak kullanılır.